नांदूर मध्यमेश्वर येथील अर्थकारण प्रामुख्याने स्थिर कृषी क्षेत्रावर आणि वाढत्या पर्यावरण पर्यटनावर आधारित आहे. ब्रिटिशकालीन धरण आणि सिमेंट बंधाऱ्यांमुळे पाण्याची पुरेशी उपलब्धता असल्याने, येथील शेतीत ऊस, द्राक्षे, गहू आणि कांदा यांसारखी नगदी पिके मोठ्या प्रमाणात घेतली जातात, ज्यामुळे शेती हा येथील अर्थव्यवस्थेचा मुख्य आधारस्तंभ आणि रोजगाराचा प्रमुख स्रोत बनला आहे. सिंचन सुविधांमुळे शेतीत आधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर वाढला असून, अनेक स्थानिक शेतकरी दुग्ध व्यवसाय, मत्स्यपालन  आणि पशुपालनासारखे पूरक व्यवसाय करून आपला आर्थिक आधार मजबूत करतात. स्थानिक बाजारपेठांमध्ये या उत्पादनांची विक्री होते, ज्यामुळे ग्रामीण अर्थचक्र गतिमान राहते.

या कृषी समृद्धीला पूरक म्हणून, गावाला रामसर स्थळ आणि ‘महाराष्ट्राचे भरतपूर’ म्हणून मिळालेल्या जागतिक ओळखीमुळे येथे मोठ्या संख्येने पर्यटक आणि पक्षी निरीक्षक येतात. या पर्यटनामुळे स्थानिकांना पर्यटन मार्गदर्शक  म्हणून, तसेच घरगुती निवास , भोजन सुविधा आणि वाहतूक सेवा पुरवून नवीन सेवा-आधारित रोजगाराच्या संधी उपलब्ध झाल्या आहेत. याशिवाय, अभयारण्य व्यवस्थापन, वनविभाग  आणि शासकीय जलसंधारण योजनांमधून मिळणारे तात्पुरते कामही स्थानिकांना उत्पन्न मिळवून देते. अशा प्रकारे, नांदूर मध्यमेश्वरची अर्थव्यवस्था शेती आणि पर्यटनाच्या समन्वयामुळे टिकाऊ  आणि विविध प्रकारच्या उत्पन्नावर अवलंबून आहे, ज्यामुळे येथील समुदायाचे आर्थिक बळ वाढले आहे.